( 1 ) و اما مؤلف - اعلى اللّه مقامه . . . خواننده مىتواند خصال برگزيده‌اش را در زيبائيهاى اين كتاب مشاهده كند و من اگر او را نديده بودم ، بيگمان ميتوانستم چهره‌ى او را با الهام از مطالب كتاب ، ترسيم كنم . اينك اين اثر اوست كه او را با چهره‌ئى باز ؛ سيمائى درخشندهء ؛ سخنى شيرين ؛ طبعى هموار و آرام ؛ سينه‌ئى گشاده ؛ خويى نرم ؛ ذهنى سرشار ؛ فهمى و دانشى فراوان ، اطلاعى وسيع ؛ انشائى زيبا ؛ نكته‌سنجىاى شيرين ؛ كنايه‌پردازئى لطيف ، استعاره‌ئى نغز . . با گفتارى حكمت‌آموز و منطق و رفتارى دانش آفرين . . . با اخلاقى بنهايت بزرگوارانه و فطرتى بنهايت سليم ؛ درياى مواجى از دانش آل محمد ؛ دانشمندى محقق . . داناى اسرار اهل بيت و روشنگر معضلات و شناساى سره از ناسره‌ى آن . . . با اين صفات بارز و صفات و سماتى ديگر بخواننده بازمىشناساند . اگر كسى در مطالب اين كتاب بدقت بنگرد و حالات حسن و معاويه را بررسى كند خواهد دانست صحنه‌ى پيكار ميان آن دو ، يك صحنه‌ى تازه بوجود آمده نبود بلكه هر يك در جبهه‌ى خود جايگزين و جانشين و ميراث بر دو خلق و خوى متناقض و متضاد بودند : خوى حسن ، خوى كتاب و سنت بود يا بگو : خوى محمد و على . و خوى معاويه ، خوى « بنى اميه » بود يا بگو : خوى ابو سفيان و هند . . . درست نقطه‌ى مقابل يكديگر . و آن كس كه تاريخ اين دو دودمان و سيره‌ى قهرمانان هر يك را - چه زن و چه مرد - بطور كامل بررسى كرده باشد . اين مطلب را با همه‌ى وجود ، حس مىكند . ولى چون اسلام پديد آمد و خدا براى بنده و پيامبرش آن پيروزى